Temneńkaja niczka [2]

Temneńkaja niczka tmoju swit zakryła, (2)
Tmoju swit zakryła.

A Preczysta Diwa po switu chodyła,
Pryjszła do bahacza, (2) na nicz sja prosyła:

– Pane hospodarju, perenoczuj mene,
Bo temnaja niczka (2) nachodyt na mene.

A toj pan hospodar ne chtiw noczuwaty,
Skazaw swojim słuham (2) sobakamy hnaty.

A tiji sobaky jak sja naljakały –
Pered Matir Bożow (2) na kolincja wpały.

A Preczysta Diwa po switu chodyła.
Pryjszła do bidnoho, (2) na nicz sja prosyła.

– Pustyw by Tja, pustyw perenoczuwaty,
Ałe ż ja ne maju (2) weczerońky daty.

– Ne treba, ne treba weczerońky twoji,
Tilky pusty ż mene (2) do stajeńky swoji.

– Wstawaj, żinko, wstawaj, doky budesz spała?
Szczos nasza stajeńka (2) switłom zasijała.

To ne sonce schodyt, ne misjac zachodyt,
To Preczysta Diwa (2) swoho Syna rodyt.

Staryj rik mynaje, nowyj nastupaje. (2)
Chrystos sja rażdaje!